A. Vahit Mahmat [Yazarın Diğer Yazıları░▒▓►
Geçtiğimiz aylarda dış basında geçen, pek fazla ilgi duyulmayan aslında bana göre insanlığın en büyük sorunlarından biri olabilecek bir konudan bahsetmek istiyorum.
ABD’de mahkeme kararıyla yıllar önce ölmüş bir ceset otopsi için mezardan çıkarılıyor. Cesedin bazı parçacıklarının çürümediğini gören doktorlar inceleme yapıyorlar ve bu çürümeme olayına beslenilen gıdalardaki koruyucu katkı maddelerinin vücuda nüfuz etmesinin neden olduğu bulgusuna rastlıyorlar.
Cesetlerde çürüme mikroorganizmaların etkisiyle, kimyasal değişikliğe uğrayarak ayrışmak olarak tanımlanır. Koruyucu katkı maddeleri, bakterileri gıdalardan uzak tutarak (bakteriler açısından gıdayı yenmez hale getirerek) bozulmasını engeller. Dolayısıyla tükettiğimiz hazır gıdalarda bulunan zararlı katkı maddeleri ve bunların yoğun bir şekilde tüketimi vücuda yerleşerek çürümeyi engellemektedir.
Aslına bakarsanız mesele doğal ve yapay arasındaki çekişmenin bir yansımasıdır. Doğada en uzun süre çözülmeyen maddelerin başında petrol ürünleri gelir. Plastik eşyalar 5000 yıla kadar doğada çürümeden kalabilir. Oysa bir tahtanın doğada çözülme süresi 10 yıl civarındadır. Görüleceği gibi insanın doğaya her müdahalesi aslında kendi zararınadır. Belki de gün gelecek doğaya karışmadığı için çürümeyen cesetleri dolduracak yer bulmakta zorlanacağız.