Halk arasında keme olarak da bilinen trüf, özellikle Fransa, İtalya ve İspanya’da yoğun olarak üretiliyor. Türkiye’de ise Akdeniz ikliminin görüldüğü bölgelerde, daha çok meşe ağaçlarının çevresinde doğal olarak yetişiyor. Yetiştirme sürecinin zahmetli ve uzun olması nedeniyle “kara elmas” olarak da biliniyor.

Trüf mantarı yetiştiriciliği, ciddi bilgi ve sabır gerektiriyor. Çünkü bilgisiz bir şekilde atılan adımlar sonucun hüsran olmasına neden oluyor. Öncelikle uygun iklim ve toprak şartlarının sağlanması gerekiyor.

Genellikle Akdeniz iklimine sahip, kireç oranı yüksek ve iyi drene olan topraklar en iyi sonucu veriyor. Bu yüzden genelde toprağın pH değerinin 7,1 ile 8,8 arasında olmasına dikkat ediliyor. Kum, kil ve alüvyon açısından zengin yapıdaki topraklar daha iyi bir sonuç veriyor.

Yetiştiriciliğe başlarken en kritik aşamalardan biri aşılama süreci olarak kabul ediliyor. Trüf mantarı tohumdan ya da aşılı fideyle de elde edilebiliyor. Aşılama işlemi sonrasında tohumlar yaklaşık 4–6 hafta steril bir ortamda bekletiliyor, ardından 7–8 aylık gelişim süreci tamamlanıyor.

Gelişimini tamamlayan fideler, dikim için 20–30 santimetre derinliğinde

hazırlanan toprağa yerleştiriliyor. Fidelerin çevresinde yağmur suyunu tutacak küçük çanaklar oluşturulması, verimi otomatik olarak artırıyor. Dikim sonrasında can suyunun verilmesinin ihmal edilmemesi ve toprağın sürekli nemli kalması gerekiyor.

Ekim işlemi genellikle şiddetli soğukların ve yoğun yağışların olmadığı ilkbahar veya sonbahar aylarında yapılıyor. Meşe ağaçları en ideal konakçı olsa da fındık ve zeytin ağaçlarının kök çevreleri de iyi bir sonuç veriyor.

Trüf mantarının hasadı ise en az yetiştirilmesi kadar özen istiyor. Toprağın altında geliştiği için hasat sırasında dikkatli olmak son derece önemli. Siyah trüfleri genellikle kış aylarında, beyaz trüfleri ise sonbaharda toplayabilirsiniz. Topraktan çıkarılan mantarları yıkamadan, hafifçe fırçalayarak temizleyebilirsiniz ve aromasını korumak için nemli bir bezle sararak buzdolabında muhafaza edebilirsiniz.